لِی لِی

در پس آینه...

leyley — Sun, 01 Nov 2009 22:03:18 GMT

با واژه می شکست خودش را سکوت را

وقتی نوشت آینه ی روبروت را

اول بنفشه های تو را ثبت کرد وبعد

بالای لاله هات دو تا شابلوط را ...

در دامنت دوباره به قشلاق می رسید

تا می گرفت رد صدای فلوت را

او مانده بود و یک غزل منحنی شده

وقتی ادامه داد تو را این خطوط را...

□□□

ده سال بعد مرد در اعماق آینه

گم کرده بود طرح تو را، سمت و سوت را

دنبال عطر تو پی تلخی رفتنت

هی مست بود تلخی هر ابسولوت را

خیس وچروک آمده تا شاعرت شود

تا دکمه دکمه وا کنی امشب اتوت را

تا توی واژه هاش دوباره غزل شوی

لمست کند تو را و تن گلپتوت^۱ را

مردی کناز دفتر خود گیج می خورد

چشم انتظار تا بخری آبروش را

۱- نوعی فرش دستباف که معمولا دارای نقش های برجسته می باشد . این فرش از نقشه های فرش بختیاری است که از نظر تنوع رنگ بسیار ی برخوردار است و علاوه بر استان چهارمحال و بختیاری در استان های دیگر نیز بافته می شود .

تا کجا باز دل ...

leyley — Fri, 21 Aug 2009 22:30:18 GMT

و خدایت دو گیس می بافد آیه ای در ادامه ی ژن هات

تو غزل می شوی ولی هر روز تازه تر می شوند ورژن هات

گیس باف تو را ادامه که داد فلسفه می چکید در یونان

پی اثبات توست افلاطون توی پس کوچه های آتن هات

تو خود تبتی و من در تب هذیان تو را غزل بودم

واژه هایی که سجده می کردند زیر لب های سرد کاهن هات

هیچ کس مثل شب نمی فهمید هیچ کس مثل من نمی دانست

صبح تفسیر آسمان زیباست زیر آن وسعت مدائن هات

توی یک جاهلیت دل خواه من ابو له له لبت بودم

گیج این کفر گیسوان تو و گیج تر در طواف مومن هات

می روم با هزار در بدری می روم تا که از سرم بپری

شیطنت های تازه ای داری می رود توی جلد من جن هات

تن من درد می کند اما لب تو صورتی است بی ربط است

بوسه یک ارتباط شیرین بود بین درد من و پروفن هات

از سکون تو شهر می لرزید مثل هر واژه در سکوت من

وای آن لحظه ای که در غزلم متحرک شوند ساکن هات

شهر بی خود دلش نمی لرزید

آدم آورد در این...

leyley — Sun, 19 Apr 2009 11:57:18 GMT

سرگیجه ام آنقدر ها چیز مهمی نیست

وقتی زمین دور سر گالیله می چرخد

دنیای من در چرخه ایی بیهوده افتاده

عمریست توی باور گالیله ، می چرخد

(حامد عباسیان )

وقتی که زن روی مدار میله می چرخد

انگار دنیا در سر گالیله می چرخد

کم کم عفونت می کند پروانگی هایش

حالا که بختش در خیال پیله می چرخد

در تاب تاب ،عباسیش گم می شود هر روز

فردا دوباره روی سن بی شیله می چرخد

در خاطراتش تیله تیله کودکی می کرد

وقتی که چشمانش شبیه تیله می چرخد

عریانی اش را می دلارد خوب فهمیده

دنیاش تنها با همین یک حیله می چرخد

تقویم هایش چند چند درد تحویل است

وقتی که زن روی مدار میله می چرخد

دوش دور از رویت...

leyley — Tue, 03 Mar 2009 21:47:18 GMT

نعنا به نعنا قل و قل آرام افتاده ای توی سرش امشب

اکسیژن گیج تو جاری شد در بند بند پیکرش امشب

در گر گر باید نبایدها باید نبایدهاش را می گفت

هی پا به پا شد روی لب هایش شاید بگوید آخرش امشب

او با تو بود و آه با آهو او با تو بود وماه با شب بو

تعبیر خواب کودکی هایش اما نمی شد باورش امشب...

آغوش بابا طاهر عریان نزدیک آغوشش شد و حالا

با این خیال مشترک کم کم بوی خوشی از بسترش امشب

می آمد وبدجور عاشق شد عطر تو را در بی کسی هایش

گیسوی تو مشق شبش می شد بی ترسی از دور وبرش امشب

از جبرئیل هر نگاه تو انگشت های او غزل می شد

هرگز نفهمیدی چه خواهد کرد این وحی با پیغمبرش امشب

هی آبی آبی آبی نفتی چشمان تو مسجد سلیمان است

آتش گرفتی روی لب هایش قبل از سپید دفترش امشب

باران نمی فهمد که بعد از این دیگر حریف شعله هایت نیست

وا می کند آغوش خود را باد بر سردی خاکسترش فردا

یکی نبود

leyley — Mon, 22 Dec 2008 08:56:18 GMT

جمال در نظر وشوق هم چنان باقیست

شروع قصه همین جاست پیرهن پریت

چکیده ی غزلی چین دامن زری ات

هجوم موج همین موج های بی دریا

که غرق می شوم این بار در شناوریت

و من برادر بن بست بوده ام یک عمر

شبیه خواهر من بوده ای و خواهریت

بلای جان غزل های دیگران شده بود

چقدر واژه که در وصفت امتحان شده بود

شروع قصه از این جاست تا دلم لرزید

که سربزیر شده کپه های دلبریت

چهار رکعت من قربتا شما بانو

و قبله کج شده این بار سمت روسریت

چه کهکشان سیاهی به روی شانه ی توست

منی که محو توام محو زهره مشتریت

تو از تبار غرل های خواجه ای انگار

چه خوش نشسته در این قافیه صنوبریت

دوباره فاصله ی آسمان و من کم شد

همین که آمده در شعر من کبوتریت

چقدر خلوت بن بست بی شما سخت است

برخیز تا...

leyley — Wed, 17 Sep 2008 20:38:18 GMT

هر ساعت از نو قبله ای با بت پرستی می رود

توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

سلام

پس از مدتها...

این شعر آبی می نشیند روی کاشی

وقتی که معشوق غزل هایم تو باشی

تا من کبوتر باشم وهجرت همین جاست

از واژه ها تا گرم آغوشت نجاشی

تصویر زیتون های زیر گیسوانت

تلفیق موج قهوه ای با سبز ماشی

اصلا کمال الملک چیزی کم می آورد

نقاشی اش پیش نگاه تو ن قا شی

شعری که آغازش تویی پایان ندارد

این جا به بعد شعر را باید رهاشی

بانوی نیمه سایه پوش نیمه عریان

تندیس بی تکرار ترد زیر باران

عالی جناب شعر های ناشنیده

ای لحظه تا دیدمت رنگم پریده

برگرد شاید شعر آرامش بگیرد

چیزی نمانده واژه را از هم بپاشی

دیوان به دیوان می رود خیس نگاهت

ای متن جشمانت همیشه پر حواشی

مثل سپید یاد تو در خاطر من

این شعر آبی می نشیند روی کاشی

مستقیم به چپ

leyley — Thu, 17 Apr 2008 22:17:18 GMT

انگشت آبی چکانم با بغض آبستنی که

دل بسته ی خاطراتم دلواپس بودنی که

بود و نبودش یکی شد وقتی تو را کم می آورد

مثل خوره می خورد باز این فکر مستهجنی که...

جا مانده ای در خیالم صاف و صمیمی و مرطوب

جاپای خیس اتویی بر روی پیراهنی که

تو مثل شعر سپیدی من اوج تکرار فعلم

حذفم کن و راحتم کن قابل ندارد تنی که

روحش برایت پریده رفته که باران بیارد

از آسمانی که بی ابر از لحظه ی روشنی که ...

من در هزاره شکستم آهوی کوهی کجایی

شاعر شدم مثل چشمت اما نه از کدکنی که

تو بی گون رفته بودی من با کفن مانده بودم

حالا غزل می نویسم در امتداد زنی که

پایان ندارد خیالش حتی بیابان ببافی

یخ می زنم توی دستت تب کن برای منی که

رفته شما را بمیرد رفته بمیرد ،نباشد

این قصه پایان ندارد این بغض آبستنی که...

روزی برای خودش...

leyley — Tue, 08 Jan 2008 21:51:18 GMT

این توپ توپ قلقلی من بود وقتی زدم زمین وهوا افتاد

وقتی تمام هستی من چرخیددرک عجیب وتازه که تا افتاد

من را میان دلهره تنها رفت شکل مدوری که گمش کردم

تصویر ناقصی ته یک کوچه در فکر هستیم که کجا افتاد

دیوار شاخه های جنون می داد گلدار چادری وسط یک در

پس می زند مرا وسط یک اخم ...اصرار من که نه ...به خدا..افتاد

دیوار بود آن طرفش اما سبزی که ارتفاع مرا می برد

دنبال توپ توپ خودم بودم چشمم به تیله های شما افتاد

خورشید روی شانه ی تو مغرب من بی خیال توپ وخودم بودم

با گیس گندمی که تورا رقصید یادم به قصه های حنا افتاد

پاهای من گره به گره چسبیدلمس دوباره ی علف باغی

چیزی صنوبری چپ این سینه تق تق تتق تتق به صدا افتاد

فردا دوباره روزه ی تو بودم افطار چشم تو غزلم می کرد

این اتفاق یک طرفه اصلا گیرم که عاشقانه چرا افتاد؟

یک روز دیگ کوچه به جوش آمد وقتی که تور و پولک وکِل می رفت

شاعر دوباره قافیه را گم شد چون آش پشت پات که جا افتاد

این توپ توپ قل ...غزلی می شد وقتی تو را میان دلم جاریست

با خود ببر به چشم تو عادت داشت این توپ توپ قل قلی من نیست

لی لی

leyley — Tue, 30 Oct 2007 21:00:18 GMT

سلام

لی لی یک ساله شد

طرح می زد به روی بوم سیاه با گچی چارخانه ی من را

کودکی در حوالی کوچه کوچه ای در حوالی رویا

کودکی که طلایی موهاش امتداد طلایی خورشید

نرم نرمک رسید و پیدا کرد ته این کوچه آسمانش را

خانه خانه کنار هم می چید آنچه از من میان ذهنش بود

شکل یک پنجره ولی این کف دختری در مقابلم تنها

من شدم پنجره که با سنگش الفتی تازه بینمان باشد

گام آهنگ کفش قرمز او لی للی لی للی للی یک پا

ضرب پاهای او به اندامم ضربان دوباره ای می داد

جریانی که در دلم جاری متولد شدم همین حالا

متولد شدن همین حس نبض تو توی انزوایم بود

لمس این لحظه که تو هم هستی! ضربانی که می رود بالا

می رود گرم بازیت بکند زیر نوری که باد را رقصید

صبح وقتی که بی صدا خورشید مشق می کرد لای گیسوها

لحظه ها می گذشت ودر چشمم سایه ی تو کشیده تر می شد

باد و باران وسایش کفشت رنگ و رویم پریده تر می شد

که اهمیتی ندار د تا تپشت توی سینه ام بر پا ست

با تو تکمیل می شدم هر روز مثل بیتی که قافیه می خواست

خلوت کوچه را به هم می زد ذهن تاریک و سرد یک سایه

تو ولی گرم بازیت بودی پیش چشم حریص همسایه

پچپچ کوچه بود و آن ور تر نق و نق مداوم مادر

شرط بازی برای تو این شد (د سرت کن آخه اینو دختر)

صیغه ی روسری که جاری شد گیسوان تو انحصاری شد

تو ولی در کسوف رقصیدی ضربان مداومت اما

همچنان توی ذهن من جاری اتفاق قشنگ تکراری

که مرا منتظر نگه می داشت که دوباره ببینمت فردا

سایه فهمیده بود ما با هم سایه می خواست که تو را کم کم ...

...مادرت را دوباره دادی کرد ( تو بزرگی برای این حرفا)

تو بزرگی برای ... پایان بازی داغ ما کنار هم

که تو را توی سایه ول کردند و من منتظر که ماندم تا ...

مثل هر روز آخر بازی ماه سهم تو بود و آه از من

روی خط رفتی و دل من سوخت روی خط رفتی دلم اینجا

زیر ذهن خمیده ی دیوار خانه ها یش مربع تکرار

منتظر مانده آخر قصه منتظر مانده است شاید با...

من چنینم که نمودم...

leyley — Mon, 27 Aug 2007 19:44:18 GMT

در بیابانی که ما سر گشتگان افتاده ایم

پای حیرت گردباد آن جا به دامان می کشد (صائب)

تو شکل یک غزل وسط واژه کشمکش

در روزهای بی هیجان پر از تنش

هی فکر ماندنم وسط تاس و مهره هات

تو فکر رفتنی به بلندای شیش و بش

من محو ماهوارگی موج تازه ات

این سیگنال قرمز سیال پر تپش

پاییز تازه ای به خیالم کشانده است

سوهان روی ناخنتان خش و خش و خش

چیزی نمانده تا برسم...تا شما... فقط

فریاد کوچه قافیه شد (سبزی خورش) !

لعنت به واژه سازی کوچه برای من

یعنی دوباره من نرسیدن ... خدای من

یک اتفاق تازه دلم درد می شود

مشغول صرف واژه ی بر گرد می شود

گم می شوی و این غزل از دست می رود

کندوی من کجا؟ عسل از دست می رود

می خواستم که تو غزلی... مثنوی چرا؟

من اشتباه رفته ام امروز یا شما ؟

باید همیشه می دومت تا رسیدنم

حالا رسیده ام سر بیتم کلش کلش

من فکر ماندنم وسط مرگ و زندگی

چشمان تو جزیره ی متروک گیل گمش

خود را قلم گرفته ام از هر چه مثل توست

من جای تو میانه ی این شعر و کشمکش