من شهر سوخته تو تمام سی وسه پل

من  خواب  باغچه  تو  توالی  فصل  گل

بی فلسفه  چو آب به اثبات می رسی

یک    انعکاس  تازه ای  از   عالم  مثل

جذاب همچو جاذبه ی سنگ  می شوی

در   گیر  و دار  بازی  داغ  یه قل دو  قل

 قشقایی  از  تبار  دلش  ساز می چکید

کوبیده  ذهن خود همه بر  پهنه ی دهل

یک  نی لبک  خیال نه  یک  گله خاطره

انگار    از  دلم   به  علفزار  بسته   پل

دیگر   ستاره ای   به  خیالم  نمی چرد

جوشیده چشمه  زیر قدم هام قل و قل